Þótt þjóðir heimsins rengi það,
vitum við Frakkar sannleikann:
Heimsins besti matur er gerður í Frakklandi.
Besti matur Frakklands er gerður í París.
Og sumir segja besta mat Parísar eldaðan af Auguste Gusteau kokki.
Veitingahúsið Gusteau's er perla Parísar,
bókað fimm mánuði fram í tímann.
Sælkeramatur
För hans á topp franskrar matreiðslu
hefur gert keppinautana afbrýðisama.
Hann er yngsti kokkur sögunnar til að fá fimm stjörnu einkunn.
Allir geta eldað!
Matreiðslubók Gusteau, Allir geta eldað!
fór á topp metsölulistans.
En ekki fagna allir velgengninni.
Sniðugur titill, Allir geta eldað!
Anton Ego - MATARGAGNRÝNANDI
Það er enn sniðugra að Gusteau virðist trúa því.
Hins vegar tek ég matreiðslu alvarlega.
Nei, ég tel ekki alla geta eldað.
RATATOUILLE
Þetta er ég.
Augljóslega þarf ég að endurskoða líf mitt.
Hvert er vandamálið?
Í fyrsta lagi er ég rotta.
Sem þýðir að lífið er erfitt.
Í öðru lagi hef ég afar næmt bragð- og lyktarskyn.
Hveiti, egg, sykur, vanillubaun...
Ó! Ögn af sítrónu.
Vá, finnurðu lykt af þessu öllu? Þetta er hæfileiki.
Þetta er Emile, bróðir minn. Auðvelt er að vekja hrifningu hans.
Finnurðu lykt af hráefninu? Hvað með það?
Þetta er pabbi minn. Ekkert vekur hrifningu hans.
Hann er einnig leiðtogi ættbálksins okkar.
Hvað er svo að því að hafa afar næm skilningarvit?
- Heyrðu, heyrðu! Ekki éta þetta! - Hvað er að?
Þessi skrýtna lykt var af rottueitri.
ROTTUBANl
Skyndilega fannst pabba hæfileiki minn ekki lengur gagnslaus.
Ég var ánægður með þetta,
þar til pabbi setti mig í vinnu.
Hreint.
Einmitt. Eiturleit.
Alveg hreint.
Hreint og beint.
Betra en meinlæti.
Sem þýðir hreint. Hreinlæti er betra en...
Skiptir engu. Áfram nú.
Jæja, það gerði pabba stoltan.
Líður þér ekki betur, Remy? Þú studdir göfugan málstað.
Göfugan? Við erum þjófar, pabbi.
Og það sem við stelum er rusl.
Það er ekki þjófnaður ef enginn vill það.
Ef enginn vill það, af hverjum stelum við því?
Segjum bara að lífsviðhorf okkar hafi verið ólík.
Þetta er það sem ég veit:
Ef maður er það sem maður étur, vil ég bara éta það sem gott er.
En pabba finnst...
Matur er eldsneyti.
Ef þú vilt ekki setja allt í tankinn, drepst á vélinni.
Þegiðu nú og éttu ruslið þitt.
Fyrst við erum þjófar,
hví stelum við ekki því góða í eldhúsinu,
þar sem ekkert er eitrað?
Í fyrsta lagi erum við ekki þjófar.
Í öðru lagi skaltu halda þig fjarri eldhúsinu og mannfólki.
Þar er hættulegt.
Ég veit að ég á að hata mannfólk, en það er eitthvað við það.
Það lifir ekki bara af. Það finnur upp, það skapar.
Ég meina, sjáið hvað fólk gerir við matinn.
Hvernig get ég lýst því?
Góður matur er eins og tónlist sem smakka má á, litur sem lykt er af.
Afburðagæði eru allt í kringum þig.
Þú þarft aðeins að stansa og njóta þeirra.
Ó, Gusteau hafði rétt fyrir sér.
Ó, já.
Ó, ótrúlegt.
Hvert bragð var einstakt.
En ef bragði var blandað við annað,
skapaðist eitthvað nýtt.
Nú átti ég mér leynilíf.
Emile var sá eini sem vissi af því.
Heyrðu, Emile. Emile.
Ég fann svepp.
Komdu, þú ert góður að fela mat. Hjálpaðu mér að finna góðan stað.
Hann skilur mig ekki, en ég get verið ég sjálfur með honum.
Af hverju gengurðu svona?
Ég vil ekki þurfa að þvo framfæturna stöðugt.
Veltirðu fyrir þér að við göngum á sömu fótum
og við snertum mat með?
Veltirðu fyrir þér hvað við látum upp í okkur?
Stöðugt.
Bragð matar á ekki að velta á hvar fæturnir hafa verið.
Jæja, haltu áfram.
En ef pabbi sér þig ganga svona, verður hann ekki ánægður.
Hvað ertu með þarna?
Fannstu ost?
Ekki bara einhvern ost. Tomme de chèvre de pays!
Hann færi vel með sveppnum mínum.
Og...
Þetta rósmarín! Þetta rósmarín
auk dálítils af þessu reyrgresi.
Jæja, bættu því á hauginn og... Þú veist...
Við viljum ekki henda þessu inn með ruslinu. Þetta er sérstakt.
En við eigum að vera komnir í búið
fyrir sólsetur, annars mun pabbi...
Emile!
Hér eru ókannaðir möguleikar.
Við verðum að elda þetta.
En hvernig við eldum það er aðalspurningin.
Já.
Lykilatriði er að snúa því.
Ná reykbragðinu jöfnu og indælu.
Óveðrið nálgast.
Heyrðu, Remy, ættum við kannski að...
Þú verður að bragða á þessu!
Þetta er... Það er svona... Brennt, bráðið...
Í rauninni ekki reykbragð. Það er visst... Eins og...
Bragðið er svona "búmm, sapp". Finnst þér það ekki?
- Hvað myndirðu kalla það bragð? - Eldingarbragð?
Já. Eldingarbragð! Við verðum að gera þetta aftur.
Allt í lagi, í næsta óveðri förum við upp á þak...
Ég veit hvað vantar! Saffran! Örlítið saffran myndi fullkomna það!
Saffran. Af hverju grunar mig
- að það sé í eldhúsinu? - Það er í eldhúsinu.
- Saffran. - Ekki gott.
Saffran.
Mér er illa við þetta. Hún vaknar.
Ég hef komið hingað ótal sinnum.
Þegar hún stillir á matreiðslustöðina, vaknar hún ekki.
Hefurðu komið hingað ótal sinnum?
Saffran er það rétta. Gusteau notar það mikið.
Allt í lagi. Hver er Gusteau?
Bara besti kokkur í heimi. Hann skrifaði þessa matreiðslubók.
Bíddu við. Lestu?
- Jæja, ekki of mikið. - Almáttugur. Veit pabbi þetta?
Það mætti skrifa bók, margar bækur, um það sem pabbi veit ekki.
Og það var gert, þess vegna les ég. Það er einnig leyndarmál okkar.
Mér er illa við leyndarmál.
Að elda og lesa og horfa á sjónvarp
á meðan við lesum og eldum.
Það er sem þú blandir mér í glæp, og ég leyfi það.
Af hverju leyfi ég það?
Hvað tekur þá svona langan tíma?
L'Aquila saffran. Ítalskt. Ha?
Gusteau segir það vera frábært. Gott að sú gamla elskar mat...
Gleymið dulúðinni. Þetta snýst um matreiðsluna.
Heyrðu! Þetta er Gusteau. Emile, sjáðu.
Frábær matreiðsla er ekki fyrir viðkvæma.
Maður þarf ímyndunarafl, vilja.
Maður reynir hluti sem virka kannski ekki.
Og maður lætur ekki setja sér takmörk
vegna uppruna manns.
Einu takmörkin eru þau sem sálin setur.
Ég segi það satt. Allir geta eldað. Aðeins óttalausir geta orðið frábærir.
Ljóðrænt.
En það entist ekki.
Veitingahús Gusteau missti eina af fimm stjörnunum
eftir harðan dóm helsta gagnrýnanda Frakklands, Antons Ego.
Það var mikið áfall fyrir Gusteau,
og niðurbrotni kokkurinn lést skömmu síðar,
sem þýddi tap annarrar stjörnu, samkvæmt hefðinni.
Er Gusteau dáinn?
Hlauptu!
Nei, þú leiðir hana til búsins!
- Hjálp, Remy, hjálp! - Emile! Sveiflaðu ljósinu!
Ég reyni að ná þér.
Emile, sveiflaðu þér til mín.
Yfirgefið svæðið! Allir í bátana!
- Hleypið mér í gegn! - Bókin.
Afsakið mig. Frá, frá.
Áfram, áfram, áfram.
Upp með brúna! Áfram nú!
Johnny! Flýttu þér!
Ýttu. Áfram nú.
Náðu taki!
- Taktu barnið. Hérna! - Réttu mér framfótinn.
Bíðið eftir mér!
Eru allir hér? Náðum við öllum?
- Bíðið við. Hvar er Remy? - Hérna. Ég kem.
Ég kem!
Haltu þér, sonur. Réttið honum eitthvað til að grípa í.
Áfram, strákur. Róðu, sonur.
Áfram. Teygðu þig.
Þú getur það.
- Remy! - Pabbi!
Áfram nú. Þú getur það. Þú getur það.
Bíðið! Stansið!
Remy. Áfram. Róðu.
Bíðið! Bíðið eftir mér.
Pabbi?
Hvora leiðina?
Ég beið
eftir hljóði,
rödd,
tákni,
einhverju.
Eldhús Gusteau kokks
Ef þú ert svangur, farðu upp og líttu í kringum þig, Remy.
Af hverju bíðurðu hér í fýlu?
Jæja, ég missti alla ættingja mína, alla vini mína,
líklega sé ég þá aldrei framar.
- Hvernig veistu það? - Jæja, ég...
Þú ert teikning. Af hverju tala ég við þig?
Jæja, þú varst að missa ættingjana og alla vinina. Þú ert einmana.
Já. Jæja, þú ert dáinn.
En það jafnast ekki á við óskhyggju.
Ef þú einblínir á það liðna,
sérðu aldrei það sem í vændum er.
Farðu nú upp og líttu í kringum þig.
Kampavín!
Hvað ertu að gera?
Ég er svangur.
Ég veit ekki hvar ég er,
og veit ekki hvenær ég finn mat næst.
Remy, þú ert betri en þetta. Þú ert kokkur.
Kokkur skapar. Þjófur tekur. Þú ert ekki þjófur.
En ég er svangur.
Maturinn kemur, Remy.
Maturinn kemur ávallt til þeirra sem elska að elda.
- Heldurðu að ég sé að gabba? - Þú þorir það ekki.
París?
Hef ég verið undir París allan þennan tíma?
Vá.
Hún er falleg.
Fallegust.
Gusteau's? Veitingahúsið þitt?
Þú leiddir mig til veitingahússins þíns.
Það lítur út fyrir það. Já. Þarna er það! Ég leiddi þig þangað!
Ég verð að sjá þetta.
- Tilbúin á borði sjö. - Á leiðinni.
- Eina gufusoðna geddu. - Kemur.
Fleiri súpuskálar, takk.
Tvo lambahryggi og meiri blaðlauk.
Tvo af laxinum, þrjú blönduð salöt og þrjár nautalundir.
Þrjú blönduð salöt á leiðinni.
Byrja á glóðarsteiktum laxi.
Þrjár nautalundir á leiðinni. Vantar diska.
- Byrja á sjö. - Þrjú blönduð salöt komin.
Ekki rugla undirbúningnum mínum!
Opinn ofn.
Ég er að drukkna hérna.
Halló, Skinner kokkur. Hvernig er kvöldið?
- Bonjour, kokkur. - Halló, Skinner kokkur.
- Kvöldið, kokkur. - Panta tvær nautalundir.
Heyrðu, stjóri, sjáðu hver er hér.
Alfredó Linguini, litli strákurinn hennar Renötu.
- Hæ. - Orðinn stór?
Þú manst eftir Renötu, gömlu kærustunni hans Gusteau?
- Já. Hvað segirðu... - Linguini.
Já, Linguini. Indælt af þér að líta við. Hvernig hefur...
- Móðir mín það? - Renata.
- Já, Renata. Hvernig hefur hún það? - Ágætt.
Jæja, ekki... Henni hefur liðið betur. Ég meina...
Hún er dáin.
Mér þykir það leitt.
Það er óþarfi. Hún trúði á himnaríki svo hún hefur það gott.
Þú veist, í framhaldslífinu?
- Hvað er þetta? - Hún ætlaði þér þetta.
Hún vonaði líklega að það hjálpaði mér
að fá vinnu hérna.
Auðvitað. Gusteau myndi ekki hika.
Sonur Renötu er meira en...
Já, jæja, við geymum þetta og ef eitthvað við hæfi losnar...
Við höfum þegar ráðið hann.
Ha? Hvernig vogarðu þér að ráða einhvern án míns...
Okkur vantaði ruslastrák.
Ó, rusl. Jæja...
Gott að það gekk upp.
Ég trúi því ekki.
Alvöru sælkeraeldhús, og ég fæ að fylgjast með.
Þú last bókina mína. Sjáum nú hvað þú kannt.
Hver er yfirkokkurinn?
- Þessi þarna. - Mjög gott.
Hver er næstráðandi?
Aðstoðarkokkurinn. Þarna.
Aðstoðarkokkurinn ber ábyrgð þegar kokkurinn er ekki við.
Sósumaðurinn, sér um sósur. Afar mikilvægt.
Línukokkur, aðstoðarlínukokkur, báðir mikilvægir.
Kokkanemar, þeir eru kokkar. Afar mikilvægir.
Þú ert snjöll rotta. Hver er þetta þarna?
Hann? Enginn.
Ekki enginn. Hann er hluti af eldhúsinu.
Nei, hann er plongeureða eitthvað.
Hann þvær upp eða fer út með rusl. Hann eldar ekki.
- En hann gæti það. - Nei.
Hvernig veistu það? Hvað segi ég alltaf?
Allir geta eldað.
Jæja, já, allir geta það. En allir ættu ekki að gera það.
Jæja, það hindrar hann ekki. Sérðu?
Hvað er hann að gera? Nei. Nei! Þetta er hræðilegt!
Hann er að eyðileggja súpuna. Og tekur enginn eftir því?
Þetta er þitt veitingahús. Gerðu eitthvað.
Hvað get ég gert? Ég er ímyndun þín.
En hann eyðileggur súpuna! Við verðum að segja einhverjum að...
Borð fimm, tilbúið.
- Er að koma. - Varúð.
Heitt! Opinn ofn!
Kem á eftir þér.
Oui, kokkur. Nautalund, þrjú lömb, tvær endur.
Hitaðu frauðið fyrir borð sex, ja.
- Fimm mínútur, kokkur. - Almáttugur.
Í kvöld vil ég kynna gæsalifrina.
Eftirbragðið er dásamlegt.
Tilbúið fyrir borð sjö. Áfram! Af stað!
Oui, kokkur.
Remy! Eftir hverju bíðurðu?
Verður þetta vaninn hjá þér?
Þú kannt að laga þetta. Nú er tækifærið.
Súpan! Hvar er súpan? Frá með þig.
Frá, ruslastrákur!
Ert þú að elda?
Hvernig vogarðu þér að elda í mínu eldhúsi?
Hvernig dirfist þú
að reyna eitthvað svo óhemju heimskulegt?
Ég ætti að láta hluta þig niður!
Ég geri það. Lögin eru mín megin.
Larousse, hlutaðu þennan mann niður
eftir að þú kreistir fituna úr höfði hans í andapressunni.
- Hvað ertu að blaðra um? - Súpan!
Súpan?
Stöðvið súpuna!
Þjónn.
Linguini!
Þú ert rekinn!
R-E-K-I-N-N! Rekinn!
Hún vill hitta kokkinn.
En hann...
- Hvað sagði gesturinn? - Þetta var matargagnrýnandi.
- Ego? - Sóllín LeSteik.
- LeSteik? Hvað sagði hún? - Henni þótti súpan góð.
- Bíddu. - Hvað meinarðu með því?
Þetta er þér að kenna.
Það er verið að spyrja um súpuna þína.
Hvað ertu að reyna?
Er ég ennþá rekinn?
- Þú getur ekki rekið hann. - Ha?
LeSteik líkar súpan, ekki satt? Hún hafði orð á því.
Ef hún skrifar góða gagnrýni
og kemst að því að þú rakst kokkinn sem...
- Hann er ruslastrákur. - Sem útbjó nokkuð sem henni líkaði.
Hvernig getum við þóst halda nafni Gusteau á lofti
ef við fylgjum ekki helstu trú hans?
Og hvaða trú er það, Mademoiselle Tatou?
Allir geta eldað.
Kannski var ég of strangur við nýja ruslastrákinn okkar.
Hann tók mikla áhættu
og við ættum að verðlauna það, eins og Gusteau kokkur hefði gert.
Ef hann vill lifa hættulegu lífi
getum við þá nokkuð neitað?
- Varstu að flýja? - Ó, já.
Þar sem þú hefur sýnt mikinn áhuga á eldamennsku hans,
skaltu bera ábyrgð á henni.
Einhverjir fleiri?
Komið ykkur aftur að verki.
Þú ert annað hvort afar heppinn eða mjög óheppinn.
Þú skalt gera súpuna aftur og í þetta skipti fylgist ég með.
Fylgist vel með.
Þau telja þig vera kokk. En veistu hvað ég held, Linguini?
Ég held að þú sért lúmsk...
Rotta!
- Rotta! - Náið rottunni.
Linguini. Finndu eitthvað til að góma hana með.
Hún er að sleppa. Náið henni.
- Hvað á ég að gera núna? - Dreptu hana.
- Núna? - Nei, ekki í eldhúsinu. Ertu bilaður?
Veistu hvað yrði gert
ef einhver vissi að rotta væri í eldhúsinu okkar?
Staðnum yrði lokað.
Orðspor okkar er nógu tæpt.
Farðu með hana. Langt í burtu. Dreptu hana. Losaðu þig við hana.
Ekki horfa svona á mig! Þú ert ekki sá eini í klemmu.
Þau ætlast til að ég eldi hana aftur!
Ég er ekki metnaðargjarn. Ég var ekki að reyna að elda.
Vildi bara halda mig frá vandræðum.
Það varst þú sem lékst þér að kryddinu!
Hvað settirðu í pottinn? Óreganó? Nei? Hvað? Rósmarín?
Það er krydd, ekki satt? Rósmarín?
Settirðu ekki rósmarín út í?
Hverju varstu þá að henda...
Ég þarfnast starfsins. Ég hef misst svo mörg.
Ég kann ekki að elda og nú tala ég við rottu eins og þú...
Kinkaðirðu kolli?
Varstu að kinka kolli?
Skilurðu mig?
Ég er þá ekki ruglaður!
Bíddu við, bíddu við.
Ég kann ekki að elda, er það nokkuð?
En þú...
Þú kannt það, ekki satt?
Ekki vera svona hógvær. Almáttugur, þú ert rotta.
Hvað sem þú gerðir, þá líkaði þeim það.
Já. Þetta gæti gengið.
Heyrðu, þeim líkaði súpan!
Þeim líkaði súpan. Gætirðu eldað hana aftur?
Allt í lagi, nú sleppi ég þér.
En við erum saman í þessu. Sammála?
Allt í lagi.
Hér er það.
Ekki merkilegt, en það er, þú veist...
Ekki merkilegt.
Það gæti verið verra.
Hér er hiti, ljós, sófi og sjónvarp.
Mitt er þitt.
Ertu...
Er þetta draumur?
Besta gerðin.
Draumur sem við getum deilt.
En af hverju hér?
Af hverju núna?
Af hverju ekki hér?
Af hverju ekki núna?
Hvar er betra að láta sig dreyma en í París?
Daginn, litli kokkur. Á fætur...
Ó, nei.
Asni! Ég vissi þetta!
Ég hleypi rottu inn til mín og segi mitt er þitt!
Eggin, farin!
Bjáni! Hann stal mat og stakk af. Hverju bjóst ég við?
Þetta fæ ég fyrir að treysta...
Hæ. Er þetta handa mér?
Þetta er gott. Hvað settirðu út í?
Hvar fékkstu þetta?
Það er mjög gott. En ekki stela. Ég skal kaupa krydd, allt í lagi?
Ó, nei. Við verðum of seinir. Og það fyrsta daginn!
Komdu, litli kokkur!
"Þótt ég, eins og margir gagnrýnendur,
hafi afskrifað Gusteau eftir andlát kokksins mikla,
var súpan hreint afbragð. Kryddað en þó fíngert bragð."
- Sóllín LeSteik? - Já!
"Þótt ótrúlegt sé, hefur Gusteau's endurvakið athygli okkar.
Tíminn mun skera úr um hvort staðurinn eigi það skilið."
Jæja...
Þú veist.
Ég veit að það er kjánalegt og skrýtið, en hvorugur okkar getur þetta einn,
svo við verðum að vinna saman, ekki satt? Sammála?
Kýlum á þetta!
Ég...
Velkominn til vítis. Búðu nú aftur til súpuna.
Taktu þér þann tíma sem þú þarft. Alla vikuna ef þú þarft.
Súpuna.
Þú litla...
Bannsettur...
Þú verður...
Þetta gengur ekki, litli kokkur!
Ég missi vitið ef við gerum þetta áfram.
Við verðum að finna aðra leið.
Eitthvað án þess að þú bítir, eða nartir,
eða hlaupir upp og niður líkama minn á rottuloppum þínum.
Bíta! Nei! Skjótast! Nei!
Bannað að skjótast og þjóta. Er það skilið, litli kokkur?
Litli kokkur?
Ó, þú ert svangur.
Allt í lagi. Hugsum málið.
Þú kannt að elda og ég kann að virðast vera
mennskur.
Við þurfum að finna kerfi svo að ég geri það sem þú vilt
án þess að það sjáist að lítill rottukokkur stjórni mér.
Viltu hlusta á mig? Ég er bilaður! Bilaður!
Í kæliskáp að tala við rottu um eldamennsku á sælkerastað.
- Mér tekst þetta aldrei! - Linguini?
Samskiptin verður að bæta.
Ég get ekki stöðugt leitað eftir samþykki eða neitun frá...
Rottan! Ég sá hana!
- Rottu? - Já, rottu. Við hliðina á þér.
Hvað ertu að gera hérna inni?
Kynna mér grænmetið og þess háttar.
Út með þig.
Maður getur kynnst grænmetinu of vel!
Þetta var tæpt. Er í lagi þarna uppi?
Hvernig gerðirðu þetta?
Þetta er einkennilega ósjálfrátt!
Eitt tillit og ég vissi að við höfðum fengið sömu klikkuðu hugmyndina.
Allt í lagi.
Hvert ætlarðu með mig? Bíddu.
Bíddu. Fyrirgefðu.
Allt í lagi.
Verði þér að góðu!
Allt í lagi.
Þetta ætti að duga.
Til hamingju. Þér tókst að endurskapa slysalegan árangur þinn.
En þú þarft meira en að elda súpu til að lifa af í mínu eldhúsi, drengur.
Colette ber ábyrgð á að kenna þér verkin hér.
Ég vil að þú vitir
hve mikill heiður það er að læra hjá svona...
Nei! Þú skalt hlusta! Þú skalt vita við hvað er að eiga.
Hve margar konur sérðu hér?
Jæja, ég...
- Bara mig. Af hverju ætli það sé? - Jæja, ég...
Því fín matargerðarlist er aldagamalt valdakerfi
sem byggist á reglum sömdum af heimskum, gömlum körlum.
Reglum sem voru sniðnar til að útiloka að konur kæmust í þennan heim.
En hér er ég. Hvernig gerðist það?
Af því að þú...
Af því að ég er harðasti kokkurinn í eldhúsinu.
Ég vann of mikið of lengi til að ná hingað
og set það ekki í hættu fyrir ruslastrák sem varð heppinn.
Er það skilið?
Vá!
Auðvelt að elda. Auðvelt að borða. Gusteau gerir kínverskan mat
kín-veldan.
GUSTEAU'S RÚLLUR FYRIR ÖRBYLGJUOFN
- Vel gert, Francois, eins og ávallt. - Gott, ekki satt?
Ég vil að þú finnir eitthvað fyrir mitt nýjasta í frosnum mat.
Maíshvolpar Gusteau's.
Eins og maíspylsur, bara minni. Í bitastærð.
Hvað eru maíspylsur?
Ódýrar pylsur djúpsteiktar í deigi. Þú veist, bandarískar.
Finndu eitthvað.
Kannski Gusteau í samfestingi og með hatt Stikilsberja-Toms.
Eða klæddur sem stór maískólfur og farðaður eins og hundur.
Já. En með virðingu.
GUSTEAU KOKKUR
Sæktu lögfræðinginn minn!
Jæja, í erfðaskránni segir
að ef enginn erfingi birtist innan tveggja ára
eftir andlátið,
rennur veitingahús Gusteau til aðstoðarkokks hans. Þín.
Ég veit hvað segir í erfðaskránni.
Ég vil vita hvort þetta bréf... Hvort þessi drengur breyti einhverju!
Þeir eru ekki mjög líkir.
Þeir eru ekkert líkir. Hann er ekki sonur Gusteau.
Gusteau átti engin börn, og hvað með tímasetninguna?
Tímamörkin í erfðaskránni eru eftir tæpan mánuð!
Skyndilega birtist strákur með bréf
frá nýlátinni móður sinni og þar segir að Gusteau sé faðir hans?
Afar grunsamlegt!
- Átti Gusteau þennan? - Já, já, já.
- Má ég? - Auðvitað.
En strákurinn veit þetta ekki.
Hún segist aldrei hafa sagt honum það, eða Gusteau, og vill að ég segi ekkert.
- Af hverju þú? Hvað vill hún? - Starf fyrir strákinn.
- Bara starf? - Jæja, já.
Hvaða áhyggjur eru þetta þá? Ef hann vinnur hérna,
geturðu haft auga með honum á meðan ég rannsaka málið.
Kemst að því hve mikið af þessu er satt.
Þú þarft að ná DNA-sýnum af stráknum.
Hári, kannski.
Hlustaðu á mig. Þetta er allt afar grunsamlegt.
Hann veit eitthvað.
Rólegur, hann er ruslastrákur. Þú ættir að ráða við hann.
Hvað ertu að gera?
Skera grænmeti. Er ég að skera grænmeti?
Nei! Þú ert að sóa orku og tíma!
Heldurðu að kokkastarfið sé sætt, eins og mamma í eldhúsinu?
Mamma lenti aldrei í ösinni
þegar pantanir streyma inn,
allir réttir ólíkir, engir einfaldir,
allir með misjafnan eldunartíma,
en þurfa að koma á borð gestanna
á sama tíma, heitir og fullkomnir!
Hver sekúnda skiptir máli og þú getur ekki verið mamma!
Hvað er þetta? Haltu svæðinu þínu hreinu!
Þegar ösin byrjar, hvað gerist þá?
Sóðaleg svæði hægja á.
Matur kemst ekki burt, pantanir hlaðast upp. Hörmung.
Ég geri þetta auðvelt fyrir þig.
Hafðu svæðið þitt hreint, annars drep ég þig!
Það er eins og þú hafir ælt á ermarnar.
Hafðu hendur og handleggi þétt að þér. Svona. Sérðu?
Alltaf aftur í þessa stöðu.
Kokkar vinna hratt. Beitt áhöld, heitur málmur, hafðu hendurnar nærri.
Það dregur úr skurðum og brunasárum og heldur ermunum hreinum.
Einkenni kokks: Sóðaleg svunta, hreinar ermar.
Ég þekki stíl Gusteau mjög vel.
Í hverjum rétti er Gusteau kokkur með eitthvað óvænt.
Ég skal sýna þér. Ég lagði allar uppskriftir hans á minnið.
- Gerðu alltaf eitthvað óvænt. - Nei. Fylgdu uppskriftinni.
- En þú sagðir að... - Nei, nei, nei.
Það óvænta var hans starf. Okkar starf er að...
- Fylgja uppskriftum hans. - Fylgja uppskriftum.
Hvernig veistu hve gott brauð er án þess að smakka?
Ekki ilmurinn, ekki útlitið, heldur hljóðið frá skorpunni.
Hlustaðu.
Sinfónía af brestum. Aðeins frábært brauð hljómar svona.
Eina leiðin til að fá besta hráefnið er að fá að velja fyrstur
og það eru aðeins tvær leiðir til þess.
Rækta það sjálfur eða múta framleiðanda.
Voilà! Besta veitingahúsið fær fyrsta valið.
Fólk telur hágæða matargerð vera snobbaða og að kokkar séu eins.
Þannig er það ekki. Lalo strauk að heiman 12 ára gamall.
Var ráðinn í fjölleikahús sem loftfimleikamaður.
Svo var hann rekinn fyrir að eiga í sambandi við dóttur sirkusstjórans.
- Horst hefur setið inni. - Fyrir hvað?
Það veit enginn. Hann breytir svarinu í hvert sinn sem hann er spurður.
Ég sveik fé út úr stórfyrirtæki.
Ég rændi næststærsta banka Frakklands með kúlupenna.
Ég gerði gat í ósonlagið yfir Avignon.
Ég drap mann með þessum þumli.
Þú skalt aldrei spila við Pompidou.
Hann hefur verið bannaður í Las Vegas og Monte Carlo.
- Larousse var í andspyrnuhreyfingunni. - Hvaða andspyrnu?
Það vill hann ekki segja. Lítur út fyrir að þeir hafi tapað.
Nú skilurðu.
Við erum listamenn, sjóræningjar. Frekar en kokkar.
- Við? - Oui. Þú ert einn okkar núna, oui?
Oui. Takk fyrir öll ráðin við eldamennskuna.
- Þakka þér sömuleiðis. - Fyrir hvað?
Fyrir að þiggja þau.
Rottan!
- En hann er... - Ég missti lyklana mína.
Hafið þið ákveðið ykkur?
- Súpan ykkar er frábær. En... - En við pöntum hana alltaf.
- Hvað fleira hafið þið? - Jæja, gæsalifrin er afbragð.
Ég þekki hana.
Gömul og góð, stolt staðarins áður fyrr.
Er kokkurinn með eitthvað nýtt?
- Það var spurt um eitthvað nýtt! - Nýtt?
Já. Hvað á ég að segja?
- Hvað sagðirðu? - Ég sagðist skyldu spyrja!
Hvað eruð þið að blaðra um?
- Gestir spyrja hvað sé nýtt. - Hvað segi ég?
- Hvað sagðirðu við þá? - Ég sagðist skyldi spyrja!
Þetta er einfalt.
Dragðu bara fram gamla Gusteau-uppskrift,
eitthvað sem við höfum ekki gert lengi...
Þeir þekkja það gamla. Þeim líkar súpa Linguini.
Vilja þeir mat frá Linguini?
Mörgum gestanna líkar súpan. Meira segjum við ekki.
Segjum við það?
Allt í lagi. Ef þeir vilja Linguini
segðu þá að Linguini kokkur útbúi nokkuð sérstakt handa þeim.
Nokkuð sem ekki er á matseðlinum.
Gleymdu ekki að leggja áherslu á
- Linguini-einkennin. - Oui, yfirkokkur.
Nú er tækifæri til að reyna á hæfileikana, Linguini.
Gleymt uppáhald kokksins, hóstarkirtill à la Gusteau.
- Colette hjálpar þér. - Oui, yfirkokkur.
Flýttu þér nú. Gestirnir eru svangir.
Ertu viss? Þessi uppskrift var hræðileg.
Það sagði Gusteau sjálfur.
Einmitt sú áskorun sem upprennandi kokkur þarfnast.
"Hóstarkirtill à la Gusteau.
Hóstarkirtill eldaður í saltri þaraskel
með griparmi smokkfisks, hundarósarmauki,
eggi koddaskeljar og þurrkuðum sveppum?
Lakkríssósu með ansjósum."
Ég veit ekki með þessa uppskrift, en hún er eftir Gusteau...
Lalo! Eigum við ekki kálfavambir?
Jú! Ég sæki kálfavambir.
Kálfavambir?
Allt í lagi.
Ég kem strax aftur. Hvar...
Heyrðu, ég verð að... Heyrðu!
Hafðu ekki áhyggjur. Ég þarf þetta bara lánað í smástund.
Sjáum til, hérna...
Ég kem aftur.
Þakka þér fyrir.
Afsakið. Ég ætla...
Það lítur út fyrir að ég þurfi þetta. Ég kem strax...
Ég tek þetta upp.
Ég tek dálítið af þessu kryddi.
Allt í lagi.
Hvað ertu að gera? Þú átt að
vinna eftir uppskrift Gusteau.
Þetta er uppskriftin.
Það er engin jarðsveppaolía í uppskriftinni!
Hvað annað hefurðu... Leikurðu af fingrum fram?
Þetta er ekki tíminn til æfinga. Gesturinn bíður.
Rétt hjá þér. Ég ætti að hlusta á þig!
- Hættu þessu! - Hætta hverju?
Að hræða mig! Hvað sem þú ert að gera, hættu því.
- Hvar er sérpöntunin? - Á leiðinni!
- Ég hélt að við værum saman í þessu. - Það erum við.
- Hvað ertu þá að gera? - Það er erfitt að útskýra.
- Sérpöntunin? - Komdu og sæktu hana!
Heyrðu. Ég gleymdi lakkríssósunni með ansjósunum.
- Ekki voga þér. - Það geri ég ekki. Ég...
Fyrirgefðu.
Er Linguini-rétturinn tilbúinn?
Ja. Jafn slæmur og okkur minnti. Var að fara fram.
- Bragðaðirðu á honum? - Ja, auðvitað, fyrir breytinguna.
Gott. Ha? Hvernig gat hann breytt réttinum?
Hann breytti honum á leiðinni út um dyrnar!
Þeir elska þetta!
Aðrir gestir eru þegar að spyrja um réttinn, um Linguini.
Ég er með sjö pantanir til viðbótar!
Það er dásamlegt.
Ég vil einn svona.
Hóstarkirtill - Linguini - sérréttur
Sérpöntun!
Hvað er þetta?
Sérpöntun! Sérpöntun! Sérpöntun!
Fyrir Linguini.
- Til hamingju, herra Linguini. - Skál, ja?
Drekktu, það er nóg til.
Hvíldu þig, litli kokkur. Fáðu þér ferskt loft.
Við stóðum okkur í kvöld.
Náði kokkahattinum þínum!
En í alvöru talað.
Ég vil gjarnan spjalla við þig, Linguini, á skrifstofunni minni.
- Er ég í vandræðum? - Vandræðum? Nei.
Dálítið vín, vinalegt spjall. Bara við kokkarnir.
Leitar þessi plongeur nokkuð oftar ráða hjá þér, Colette?
Hann hefur fengið allt sem hann þurfti.
Að skála fyrir velgengni þinni, Linguini?
Gott hjá þér.
Ég tók glasið bara fyrir kurteisis sakir. Ég drekk ekki.
Auðvitað ekki. Ég myndi ekki heldur drekka þetta.
En aðeins fílheimskur fáviti
kynni ekki að meta árgang '61 Château Latour.
Og þú, Monsieur Linguini, ert enginn fáviti.
Skálum fyrir því að þú ert ekki fáviti.
- Remy! - Emile?
Ég trúi þessu ekki! Þú ert á lífi!
- Þú lifir! - Ég hélt ég sæi ykkur aldrei!
Við töldum þig ekki hafa lifað flúðirnar af.
Og hvað ertu að éta?
Ég veit það ekki.
Líklega voru þetta einhvers konar umbúðir.
Ha? Nei. Þú ert í París, elskan. Borginni minni.
Bróðir minn étur ekkert rusl í minni borg.
Remy! Ertu að stela? Þú sagðir Linguini að treysta þér.
- Þetta er bara fyrir bróður minn. - En strákurinn gæti misst starfið.
Þá myndi ég það líka. Þetta verður ekkert mál, allt í lagi?
- Meira vín? - Ég ætti það ekki, en... Allt í lagi.
Hvar lærðirðu, Linguini?
Lærði? Allt í lagi.
Ég á þó ekki að trúa að þú hafir verið að elda í fyrsta skipti?
- Nei. - Ég vissi það!
Þetta var... Annað, þriðja, fjórða... Fimmta skiptið.
Fyrsta skiptið var á mánudaginn.
En ég hef oft áður farið út með ruslið...
Já, já. Fáðu þér meira vín.
Hver eru áhugamál þín, Linguini?
- Hefurðu gaman af dýrum? - Ha? Dýrum? Hvers konar?
Þessum venjulegu, hundum, köttum, hestum, naggrísum,
rottum.
Ég kom með nokkuð handa þér... Nei, nei, nei, nei!
Spýttu þessu strax út úr þér!
Ég verð að kenna þér á mat. Lokaðu augunum.
Fáðu þér nú bita af... Nei! Nei! Nei!
- Ekki gleypa þetta í þig! - Of seint.
Hérna.
Tyggðu rólega. Hugsaðu aðeins um bragðið.
- Skilurðu? - Eiginlega ekki.
Rjómakenndur, saltur sætleiki, hnetubragð með eikarkeimi.
- Finnurðu það? - Einhver er með hnetu í höfðinu.
Lokaðu augunum. Bragðaðu nú á þessu.
Allt annað, ekki satt? Sætt, ferskt, dauft þangbragð í lokin.
- Allt í lagi. - Prófaðu þetta nú saman.
Allt í lagi.
Ég held að ég finni dálítið hérna.
- Kannski er það hnetan. - Skilurðu?
- Gæti verið þangið. - Það er málið.
Ímyndaðu þér nú allt gott bragð í heiminum
að blandast saman á óteljandi vegu.
Bragð sem enginn hefur smakkað! Allt sem skapa má!
Ég held...
- Ég skil ekki lengur. - Já.
En þetta var áhugavert.
Áhugaverðasta rusl sem ég... Heyrðu! Hvað erum við að gera?
Pabbi veit ekki að þú ert á lífi!
Við verðum að fara í búið! Allir verða svo glaðir!
- Já! En... - Hvað?
Málið er að ég þarf...
Hvað "þarftu" frekar en fjölskyldu þína?
Hvað er mikilvægara hér?
Jæja, ég...
Heimsókn kæmi ekki að sök.
- Hefurðu átt rottu sem gæludýr? - Nei.
- Vannstu með rottur við rannsóknir? - Nei.
Bjóstu einhvern tímann í sóðabæli?
Neibbidineibb.
Þú veist eitthvað um rottur! Það veistu!
Þú veist hver veist í beist. Ratta-tatta.
- Heyrðu! Af hverju er þetta nafn notað? - Hvað?
Ratatouille. Það er pottréttur, ekki satt? Af hverju er þetta nafn notað?
Ef þú ætlar að nefna rétt,
áttu að velja nafn sem hljómar girnilega.
Ratatouille hljómar ekki girnilega. Eins og rotta og atjúí.
Rottu-atjú. Sem hljómar ekki girnilega.
Því miður er vínið búið.
Sonur minn er kominn aftur!
Að finna staðgengil í eiturleit hefur ekki gengið vel.
Blessunarlega hefur ekkert verið eitrað, en það hefur ekki verið auðvelt.
- Þú gerðir það ekki auðvelt. - Ég veit. Fyrirgefðu, pabbi.
Jæja, það mikilvæga er að þú ert kominn heim.
- Já, jæja, varðandi það... - Þú ert horaður. Af hverju?
Skortur á mat eða of mikið af snobbi?
Það er erfitt að vera einn í hinum stóra heimi, ekki satt?
Auðvitað, en ég er ekki krakki lengur.
- Heyrðu. Hvað er á seyði? - Ég get séð um mig sjálfur.
Ég fann indælan stað nokkuð nálægt og get komið oft heimsótt ykkur.
Ekkert er betra en köld gusa af raunveruleika til að fá þig til að...
- Heimsækja? - Ég geri það. Oft.
- Verðurðu ekki um kyrrt? - Nei. Þetta er ekkert mál, pabbi. Ég...
Hélstu nokkuð að ég yrði alltaf hérna?
Á endanum verður unginn að yfirgefa hreiðrið.
Við erum ekki fuglar. Við erum rottur.
Við yfirgefum ekki hreiðrið. Við stækkum það.
- Jæja, kannski er ég öðruvísi rotta. - Kannski ertu engin rotta.
Kannski er það gott.
Heyrðu! Hljómsveitin er fín í kvöld.
Rottur. Við gerum ekkert nema að taka, pabbi.
Ég er þreyttur á að taka. Ég vil gera hluti.
Ég vil bæta einhverju við heiminn.
- Þú hljómar eins og maður. - Sem eru ekki jafn slæmir og þú segir.
- Nú? Hvað gerir þig svo vissan? - Ó, maður.
Ég hef getað fylgst með þeim í návígi.
- Nú? Hve nálægt? - Nógu nálægt.
Og þeir eru, þú veist, ekki jafn slæmir og þú segir.
Komdu með mér. Ég vil sýna þér nokkuð.
Ég ætla að vera hérna.
Gakktu úr skugga um að allt sé hreint áður en þú læsir.
Bíddu. Viltu að ég þrífi?
Er það vandamál?
- Nei. - Góður strákur. Sjáumst á morgun.
Við erum komnir.
ROTTUEITUR
Virtu þetta vel fyrir þér, Remy.
Þetta gerist
þegar rottu líður of vel nálægt mönnum.
Heimurinn okkar tilheyrir óvinunum.
VIRKAR STRAX - ROTTUEITUR
RO-DREP ROTTUBANI HEIMA OG Í GARÐINN
Við verðum að lifa varlega.
Við sjáum um okkar líka, Remy.
Þegar öllu er á botninn hvolft, eigum við bara hvert annað.
- Nei. - Hvað?
Nei. Pabbi, ég trúi því ekki. Þú segir að framtíðin sé...
Geti aðeins verið meira af þessu?
Svona er þetta. Þú getur ekki breytt náttúrunni.
Breyting er náttúran, pabbi. Sá hluti sem við getum haft áhrif á.
Og það byrjar þegar við tökum ákvörðun.
- Hvert ertu að fara? - Fram á við, með dálítilli heppni.
Heyrðu! Já!
Hættu.
Góðan dag.
Bauð yfirkokkurinn þér í glas?
Það er stórmál.
Það er stórmál. Hvað sagði hann?
Hvað?
Geturðu ekki sagt mér það?
Fyrirgefðu að ég hnýsist í innilegt samband ykkar yfirkokksins.
Ég sé hvernig þetta er.
Þú lætur mig kenna þér nokkur brögð í eldhúsinu
til að heilla stjórann og gefur svo skít í mig?
Vaknaðu. Vaknaðu.
Ég hélt að þú værir öðruvísi.
Ég hélt að þú teldir mig vera öðruvísi.
Ég hélt...
Ég þurfti ekki að hjálpa þér!
Ef ég hugsaði bara um sjálfa mig, hefði ég látið þér mistakast!
En...
Ég vildi að þér gengi vel. Ég kunni vel við þig.
Það voru mín mistök.
Colette. Bíddu, bíddu. Colette!
Þessu er lokið, litli kokkur. Ég get þetta ekki lengur.
Colette! Bíddu, bíddu! Ekki mótorhjóla burt.
Ég er ekki góður þegar kemur að orðum. Ekki frekar en mat.
Alltént ekki án þinnar hjálpar.
Ég hata falska hógværð. Það er bara önnur leið til að ljúga.
- Þú hefur hæfileika. - Nei, það hef ég ekki! Það er ekki ég.
Þegar ég bætti við hráefni
í stað þess að fylgja uppskriftinni eins og þú sagðir,
var það ekki heldur ég.
- Hvað meinarðu? - Ég hefði ekki gert það.
Ég hefði fylgt uppskriftinni.
Ég hefði fylgt ráði þínu.
Ég hefði fylgt ráðum þínum til heimsenda.
- Því ég elska ráð þín. - En...
En ég...
Ekki gera það.
Ég á mér leyndarmál. Það er frekar brenglað.
- Ég hef... - Hvað? Þú...
- Ég hef út... - Hefurðu útbrot?
Nei, nei, nei. Ég hef... Svona agnarsmáan...
Smáan...
- Agnarsmáan kokk sem stjórnar mér. - Agnarsmáan kokk?
Já. Já. Hann er...
- Hann er hérna uppi. - Í heilanum?
Af hverju er svona erfitt að tala við þig? Allt í lagi. Hér kemur það.
Þú fyllir mig andagift. Ég ætla að leggja allt undir.
Ég ætla að hætta á að virðast vera mesti rugludallur sem þú hefur séð.
Viltu vita af hverju ég læri svona hratt?
Viltu vita af hverju ég er svona góður kokkur?
Ekki hlæja! Ég skal sýna þér það!
Nei! Nei!
- Hvað er það, Ambrister? - Gusteau's.
- Á loks að loka staðnum? - Nei.
- Meiri fjárhagserfiðleikar? - Nei, það er...
Ný lína af eggjarúllum fyrir örbylgjuofna?
Hvað? Hvað? Út með það.
Hann er aftur orðinn vinsæll.
- Ég hef ekki gagnrýnt Gusteau's lengi. - Nei, herra.
Ég dæmdi staðinn
- niður á túristastigið. - Já, herra.
Ég sagði: "Gusteau hefur loks fundið rétta staðinn í sögunni
við hlið annars frægs kokks,
Monsieur Boyardee."
Beint í mark.
Þar skildi ég við. Það var mitt síðasta orð.
- Síðasta orðið. - Já.
Segðu mér þá, Ambrister,
hvernig getur staðurinn verið vinsæll?
Nei, nei, nei, nei, nei, nei, nei!
DNA-sýnið passar, tímasetningin líka, allt gengur upp.
Hann er sonur Gusteau.
Þetta getur ekki gerst! Þetta er allt saman sviðsett!
Strákurinn veit það!
Sjáðu hann þarna, þykist vera fáviti.
Hann leikur sér að mér eins og köttur að... Einhverju.
- Mús? - Já! Þykist vera heimskur.
- Stríðir mér með rottunni. - Rottunni?
Já. Hann vinnur með henni.
Reynir að láta mig telja hana vera mikilvæga.
- Rottuna. - Einmitt!
Er rottan mikilvæg?
Auðvitað ekki! Hann vill bara að ég haldi það.
Ég sé leikaraskapinn.
Rotta sést fyrsta kvöld hans, ég skipa honum að drepa hana.
Og nú vill hann að ég sjái hana alls staðar.
Hún er hér! Nei, hún er hér!
Sé ég ofsjónir, er ég bilaður? Er draugarotta hér eða ekki?
En, nei!
Ég neita að taka þátt í þessum litla leik...
Á ég að hafa áhyggjur af þessu? Af þér?
Ég get ekki rekið hann. Hann fær athygli.
Ef ég rek hann núna, spyrja allir um ástæðuna.
Og ég vil síst af öllu að fólk skoði þetta mál.
Hverju hefurðu áhyggjur af?
Er fjölmiðlaathyglin ekki góð?
Er ekki gott að nafn Gusteau's sé í fyrirsögnum?
Ekki ef andlit hans fylgir með!
Gusteau's á þegar andlit, feitt, indælt og þekkt.
GUSTEAU'S ÖRBYLGJU-BÚRRÍTÓ
Það selur búrrító! Í milljónatali!
Tímamörkin renna út eftir þrjá daga.
Þá geturðu rekið hann þegar hann er ekki lengur verðmætur
og enginn mun vita ástæðuna.
Ég hafði áhyggjur af hársýninu sem þú lést mig fá.
- Þurfti að senda það aftur í rannsókn. - Af hverju?
Fyrst var það greint sem hár af nagdýri.
- Nei, nei, nei. - Hvað?
Prófaðu þetta. Það er betra.
Jæja, af því að þú...
Rotta!
Viðbjóðslegar skepnur.
Þetta minnti mig á hve viðkvæmt ástandið var.
Hvernig heimurinn sá mig.
Og það batnaði bara.
Remy!
Heyrðu, litli bróðir!
Við óttuðumst að þú kæmir ekki.
- Remy! Hvernig hefurðu það? - Sagðirðu þeim það?
Emile, ég bað þig að gera það ekki!
En þú þekkir þá. Þeir eru vinir mínir.
Ég vissi ekki að þú meintir þá. Fyrirgefðu.
Ekki segja það við mig, segðu það við þá.
- Er eitthvert vandamál hér? - Nei, ekkert vandamál.
Bíðið hérna.
Er læst?
- Remy, hvað ertu að gera hér? - Allt í lagi. Emile kemur með...
Ég sagði honum að gera það ekki. Hann fer og kjaftar í...
Já, þetta er hörmung.
Allavega eru þeir svangir, skápurinn læstur og ég þarf lykilinn.
- Vilja þeir að þú stelir mat? - Já. Nei! Það er...
Það er flókið. Þetta er fjölskyldan. Þau hafa ekki þínar hugsjónir.
Hugsjónir? Ef fíni kokkurinn hefði hugsjónir,
væri ég að reyna að selja grillmat?
Eða búrrító?
Eða kjúllasnarl?
Álíka franskt og maíspylsa!
Væntanlegt!
Hér eru nýjar leiðir til að selja sig.
Má bjóða ykkur bita af skosku slátri?
Ég ræð ekki hvernig ímynd mín er notuð.
- Ég er dáinn! - Getið þið þagað?
Ég verð að hugsa! Þetta spyrst út. Ef ég læt þá ekki þegja,
eltir allur ættbálkurinn mig með kjaftana opna og...
Hér er hann.
Erfðaskrá Gusteau
Heyrðu. Erfðaskráin þín!
- Þetta er áhugavert. Má ég... - Gjörðu svo vel.
Alfredó Linguini kokkur - Pantið "nýtt"
Linguini?
Linguini kokkur: Nýtt andlit á gömlum stað
Af hverju er Linguini skráður hjá erfðaskrá þinni?
Þetta var áður skrifstofan mín.
NIÐURSTÖÐUR DNA-RANNSÓKNAR
Kæri Monsieur Skinner, ég heiti Renata Linguini.
Síðasta erfðaskrá - Auguste Gusteau
Við Auguste vorum afar náin.
"Hönd mín til vitnis" - A. Gusteau
Ekki segja Alfredó
til eftirlifandi erfingja
Alfredó er sonur Gusteau.
Iifandi erfingjar - Linguini. Sonur Gusteau
Er hann sonur þinn?
- Á ég son? - Hvernig geturðu ekki vitað það?
Ég er ímyndun þín. Þú vissir það ekki, hvernig gæti ég það?
Jæja, sonur þinn er réttmætur eigandi þessa veitingahúss!
Nei! Nei! Rottan!
- Fyrirgefðu, yfirkokkur. - Rottan stal skjölunum mínum!
- Hún er að sleppa! - Heyrðu, herra yfirkokkur!
- Þú! Út af skrifstofunni minni. - Hann er ekki í þinni heldur þú í hans.
Skál í botn, Linguini!
Skál, ja.
KOKKUR Á UPPLEIÐ YFIRLÝSTUR EIGANDI GUSTEAU'S
LINGUINI HÆTTIR SÖLU FROSINNA RÉTTA
NÝR EIGANDI - NÝR GUSTEAU'S
GUSTEAU'S RÍSANDI STJARNA
- Yfirkokkur! Yfirkokkur! - Linguini yfirkokkur!
Frami þinn var skjótur þótt þú hafir ekki formlega þjálfun.
Hvert er leyndarmálið?
Leyndarmál? Viltu heyra sannleikann?
Ég er sonur Gusteau. Líklega er þetta í blóðinu.
En það vissirðu ekki fyrr en nýlega.
Nei.
Og þannig eignaðistu veitingahúsið.
Hvernig komstu að því?
Jæja, hluti af mér vissi það bara.
Gusteau-hlutinn?
- Hvar færðu andagift þína? - Andagift kemur frá mörgu.
- Mín heitir Colette. - Ha?
Eitthvað er fast í tönnunum.
Heilbrigðisfulltrúinn.
Ég vil tilkynna um rottugang.
Í veitingahúsinu mínu... Veitingahúsinu Gusteau's.
Gusteau's?
Ég get litið þangað. Sjáum til. Ég hef tíma eftir þrjá mánuði.
Það þarf að gerast núna! Þetta er sælkerastaður!
Nú veit ég af þessu. Ef eitthvað losnar, kem ég þessu að.
En rottan! Þú verður...
Hún stal skjölunum mínum.
- Það er búið að opna. - Hann ætti að vera löngu búinn.
Bonjour, ma chérie. Komdu til okkar.
Við vorum að tala um andagift mína.
Já, hann kallar hana litla kokkinn.
Ekki það, elskan. Ég meinti þig.
- Það er hann. - Ego?
Anton Ego!
Er þetta Ego?
Ég trúi því ekki.
- Ert þú Monsieur Linguini? - Halló.
Afsakið að ég trufli ótímabæran fögnuð þinn,
en mér fannst sanngjarnt að gefa þér tækifæri
þar sem þú ert nýr í þessum leik.
- Leik? - Já.
Og þú hefur leikið án mótherja.
Sem er andstætt reglunum, eins og þú hefur líklega vitað.
Þú ert Anton Ego.
Þú ert sljór miðað við mann á hraðri uppleið.
Og þú ert mjór miðað við mann sem líkar matur.
Mér líkar ekki matur. Ég elska hann.
Ef ég elska hann ekki, kyngi ég ekki.
Ég kem annað kvöld með miklar væntingar.
Þú skalt vona að ég verði ekki fyrir vonbrigðum.
Við viljum ekki vera dónaleg, en við erum frönsk og það er matartími.
Hún meinti: "Það er matartími og við erum frönsk."
Ekki horfa svona á mig.
Þú truflaðir mig fyrir framan fjölmiðlana.
Hvernig á ég að geta einbeitt mér þegar þú kippir stöðugt í hár mitt?
Og það er annað.
Álit þitt er ekki það eina sem skiptir máli.
Colette kann einnig að elda.
Allt í lagi, nú er mælirinn fullur!
Nú tekur þú þér hlé, litli kokkur.
Ég er ekki brúðan þín,
og þú ert ekki brúðustjórnandinn minn!
Rottan er kokkurinn.
Kældu þig og hreinsaðu hugann, litli kokkur.
Ego er að koma og ég þarf að einbeita mér!
Heimski...
Vá. Þetta hef ég aldrei séð áður.
Já, það er eins og þú sért gælukanínan hans eða eitthvað.
Mér þykir það leitt, Remy.
Ég veit það eru of margir.
- Ég reyndi... - Veistu hvað?
Það er í lagi. Ég hef verið eigingjarn.
- Eruð þið svangir? - Ertu að grínast?
Allt í lagi. Ég býð í mat. Við förum eftir lokun.
- Reyndar... - Já.
...segðu pabba að koma með allan ættbálkinn.
Litli kokkur?
Þetta er frábært, sonur. Innherjasvik. Ómótstæðileg freisting.
Litli kokkur?
Hæ, litli kokkur.
Ég hélt þú hefðir farið aftur í íbúðina.
Og þegar þú varst ekki þar, ég veit ekki...
Það var ekki rétt að skilja svona við, svo að...
Ég vil ekki rífast.
Ég hef verið undir mikilli pressu.
Margt hefur breyst á stuttum tíma, skilurðu?
Ég er skyndilega orðinn Gusteau.
Ef ég er ekki Gusteau,
verður fólk vonsvikið.
Það er skrýtið.
Ég hef aldrei valdið vonbrigðum fyrr,
því enginn hefur borið til mín væntingar.
Eina ástæðan fyrir þessum væntingum
ert þú.
Ég hef verið ósanngjarn.
Þú hefur aldrei brugðist mér og því ætti ég aldrei að gleyma.
Þú hefur verið góður vinur.
Heiðvirðasti vinur sem hægt er að óska sér.
Hvað er þetta?
Hvað er á seyði?
Heyrðu...
Þú ert...
Ertu að stela mat? Hvernig gastu það?
Ég hélt þú værir vinur minn! Ég treysti þér!
Út með þig! Þig og alla rottuvini þína!
Og ef þú kemur aftur
afgreiði ég þig eins og veitingahús eiga að afgreiða meindýr!
Það er rétt hjá þér, pabbi. Hvern er ég að reyna að plata?
Við erum það sem við erum, og við erum rottur.
Jæja, hann fer fljótlega og nú veistu hvernig þú kemst inn.
Steldu öllu sem þú vilt.
- Kemur þú ekki? - Ég missti matarlystina.
Hvað má bjóða þér í kvöld, herra?
Hjarta þitt ristað á teini.
Kom inn!
Þetta er stóri dagurinn. Þú ættir að segja eitthvað við þau.
- Eins og hvað? - Þú stjórnar. Hvettu þau áfram.
Takið eftir.
Þetta er mikilvægt kvöld.
Matarlystin kemur og verður með mikið egó.
Ég meina, Ego. Hann kemur. Matargagnrýnandinn.
Og hann pantar eitthvað.
Eitthvað af matseðlinum.
Og við verðum að elda það, nema hann panti eitthvað kalt.
Þú bara getur ekki haldið þig frá.
Þú átt ekki að vera hér á opnunartíma. Það er hættulegt.
Ég er svangur!
Ég þarf ekki innanhúsmat til að verða ánægður.
Lykillinn er að vera ekki vandlátur.
- Taktu eftir. - Nei, bíddu!
- Ó, nei! Nei, nei! Hvað gerum við? - Ég sæki pabba.
Þú telur þig kannski vera kokk en samt ertu aðeins rotta.
Já, hann tók af okkur stjörnu síðast þegar hann kom.
Já, líklega drap það... pabba.
- Þetta boðar ekki gott. - En ég skal segja ykkur eitt...
- Ego er kominn. - Ego? Er hann kominn?
Anton Ego er bara einn af gestunum. Eldum bara!
Já! Eldum...
Allt í lagi.
Ég hef einfalt samkomulag í huga.
Þú býrð til nýja línu af frystivörum Skinner kokks.
Og í staðinn þyrmi ég lífi þínu.
Au revoir, rotta!
Hvað má bjóða þér í kvöld, herra?
Sjáum nú til.
Eftir að hafa lesið mikið oflof um nýja kokkinn ykkar,
veistu hvað mig langar í?
Dálitla yfirsýn.
Mig langar í ferska, skýra, mátulega kryddaða yfirsýn.
Geturðu mælt með góðu víni með því?
- Með hverju, herra? - Yfirsýninni. Er hún alveg búin?
Ég er...
Allt í lagi. Þar sem yfirsýn ykkar er búin
og enginn í árans borginni virðist eiga hana til,
skal ég semja við þig.
Þú kemur með matinn, ég skal koma með yfirsýnina.
Sem færi vel með flösku af Cheval Blanc 1947.
Ég er hræddur um að ég...
Hvað með pöntunina?
Segðu Linguini yfirkokki að ég vilji hvað það sem hann þorir að bjóða mér.
Segðu honum að gera sitt besta.
Ég vil það sem hann fær.
- Þá höfum við gefist upp. - Af hverju segirðu það?
Við erum í búri í farangursgeymslu bíls
að bíða framtíðar í frystivörum.
Nei, ég er í búri. Ég hef gefist upp.
Þú ert frjáls.
Ég er aðeins jafn frjáls og þú ímyndar þér að ég sé.
Eins og þú.
Hættu nú. Ég er þreyttur á að þykjast. Ég þykist vera rotta fyrir föður minn.
Ég þykist vera mennskur í gegnum Linguini.
Ég ímynda mér þig svo ég hafi einhvern til að tala við!
Þú segir mér aðeins hluti sem ég veit fyrir!
Ég veit hver ég er! Af hverju þarft þú að segja mér það?
Af hverju þarf ég að þykjast?
Þú þarft þess ekki, Remy.
Þú þurftir þess aldrei.
Nei. Hin vinstri hliðin!
Pabbi? Pabbi, ég er hérna!
Ég er í skottinu! Hvað...
Pabbi!
- Hæ, litli bróðir! - Emile!
Ég elska ykkur!
Hvert ertu að fara?
Aftur á veitingahúsið. Þeim mistekst án mín.
- Af hverju er þér ekki sama? - Af því að ég er kokkur!
Þetta er þín uppskrift.
Hvernig geturðu ekki kunnað eigin uppskrift?
Ég skrifaði hana ekki niður. Mér datt hún bara í hug.
Gerðu hana þá aftur. Við getum ekki borið þetta fram!
Hvar er pöntunin mín?
Er ekkert annað? Eitthvað sem ég bjó ekki til?
Þetta er það sem þeir panta.
Láttu þá panta eitthvað annað. Segðu að það sé búið.
Það gengur ekki. Við vorum að opna.
Ég hef aðra hugmynd. Berum fram það sem pantað er!
Við gerum það. Segðu okkur bara hvað þú gerðir.
Ég veit ekki hvað ég gerði.
Við verðum að segja gestunum eitthvað.
Segið þeim... Segið þeim...
- Ekki gera það. - Remy. Remy.
Ekki! Stansaðu! Þau sjá þig. Stans.
Við erum ekki að tala um mig heldur hvað skal gera nú...
Rottur!
- Remy! - Sæktu hnífinn minn.
Ekki snerta hann!
Takk fyrir að koma aftur, litli kokkur.
Ég veit að þetta hljómar brjálað, en...
Stundum er sannleikurinn brjálaður.
Samt getur hann verið sannur.
Og sannleikurinn er sá að ég hef enga hæfileika.
En þessi rotta, hún bjó til uppskriftirnar.
Hún er kokkurinn. Hinn sanni kokkur. Hún hefur falist undir kokkahattinum.
Hún hefur stjórnað mér.
Þess vegna get ég eldað matinn sem allir eru spenntir fyrir.
Þetta er ástæða þess að Ego er hér.
Ég hef fengið heiðurinn fyrir hæfileika hennar.
Ég veit að þetta er ótrúlegt.
En þið trúðuð að ég gæti eldað, ekki satt?
Þetta virkar. Það er brjálað, en það virkar.
Við getum verið besta veitingahúsið í París,
og þessi rotta, þessi litli kokkur, getur leitt okkur á toppinn.
Hvað segið þið? Fylgið þið mér?
Pabbi.
Pabbi, ég veit ekki hvað ég á að segja.
Ég hafði á röngu að standa um vin þinn og þig.
Ég vil ekki að þú teljir mig velja þetta fram yfir fjölskylduna.
Ég get ekki valið á milli tveggja helminganna sem ég er.
Ég er ekki að tala um að elda. Ég er að tala um kjark.
Skiptir þetta þig svona miklu máli?
Við erum ekki kokkar, en við erum fjölskylda.
Segðu okkur hvað skal gera og við gerum það.
París - Heilbrigðiseftirlit - 5. hverfi
- Stöðvið heilbrigðisfulltrúann! - Delta-flokkur, af stað, af stað!
Þið hin verðið hér og hjálpið Remy.
STARFSMENN SKULU ÞVO HENDURNAR!
Lið þrjú sér um fiskinn. Lið fjögur, steikta hluti.
Lið fimm, grillið. Lið sex, sósur. Á ykkar staði. Áfram, áfram!
Þeir sem meðhöndla mat ganga á tveimur fótum.
Okkur vantar borðþjóna.
Afsakið töfina, en við erum fáliðuð í kvöld.
Takið ykkur nægan tíma.
Hann kom of seint einu sinni enn og skyndilega...
Gætið þess að steikin sé fín og meyr.
Áfram svo. Já. Stinga og víkja. Stinga og víkja.
Varlega með þetta sole meunière. Minna salt. Meira smjör.
Notið aðeins mimolette-ostinn.
Vá! Stilltu salatinu upp eins og þú sért að mála mynd.
Ekki of mikla dressingu á salatið.
Látið ekki smjörsósuna skilja sig. Hrærið áfram.
Sjóðið hörpudiskinn varlega. Smökkun. Skeiðar niður.
Gott. Of mikið salt. Gott.
Ekki sjóða kjötseyðið, þá verður fasaninn seigur. Emile!
Fyrirgefðu.
Colette, bíddu! Colette.
- Þú komst aftur. Colette... - Ekki eitt orð.
Ef ég hugsa málið, gæti ég hætt við.
Segðu mér bara hvað rottan vill elda.
Ratatouille? Það er bændaréttur.
Ertu viss um að þú viljir bera þetta fram fyrir Ego?
Hvað? Ég er að gera ratatouille. Hvernig myndir þú gera það?
Ratatouille? Þetta hlýtur að vera grín.
Nei, það getur ekki verið.
Hver eldaði þetta ratatouille? Ég krefst þess að fá að vita það!
Ég man ekki hvenær
ég bað þjón síðast að skila hrósi til kokksins.
Nú er ég í þeirri óvenjulegu stöðu
að þjónninn minn er kokkurinn.
Takk, en ég er bara þjónn í kvöld.
Hverjum þakka ég þá fyrir matinn?
Afsakið mig eitt andartak.
Þú ert þá kokkurinn...
Ef þú vilt hitta kokkinn, verðurðu að bíða
þar til allir aðrir gestir eru farnir.
Þá geri ég það.
Í fyrstu telur Ego þetta vera grín.
En á meðan Linguini útskýrir, hverfur brosið af vörum Ego.
Hann bregst ekki við að öðru leyti en að spyrja örfárra spurninga.
Og þegar frásögninni lýkur, stendur Ego á fætur, þakkar fyrir sig...
Takk fyrir máltíðina.
...og fer án frekari orða.
Daginn eftir birtist gagnrýni hans.
Á margan hátt er starf matargagnrýnanda auðvelt.
Áhætta okkar er lítil, en þó getum við dæmt
þá sem bjóða fram sjálfa sig og verk sín.
Við nærumst á neikvæðri gagnrýni, sem er skemmtilegt að skrifa og lesa.
En bitur sannleikurinn er sá að þegar á heildina er litið,
er hvaða rusl sem er þýðingarmeira
heldur en gagnrýni okkar á því.
Stundum tekur gagnrýnandi þó áhættu
og það er við uppgötvun einhvers nýs og við að verja það.
Heimurinn er oft grimmur við nýja hæfileikamenn, nýjar skapanir.
Hið nýja þarfnast vina.
Í gærkvöldi upplifði ég nokkuð nýtt,
hreint ótrúlega máltíð sem kom úr afar óvæntri átt.
Að segja að bæði máltíðin og skapari hennar
hafi ögrað hleypidómum mínum um sælkeramatreiðslu
er vægt til orða tekið.
Þetta gjörbylti öllum mínum skoðunum.
Í gegnum tíðina hef ég ekki dulið fyrirlitningu mína
á frægum orðum Gusteau kokks: "Allir geta eldað."
En það er fyrst nú að ég skil meiningu þeirra.
Það geta ekki allir orðið miklir listamenn,
en miklir listamenn geta komið hvaðan sem er.
Það er erfitt að ímynda sér fábrotnari bakgrunn
en bakgrunn snillingsins sem nú eldar á Gusteau's,
sem er, að áliti þessa gagnrýnanda,
besti kokkur Frakklands.
Ég mun fara fljótt aftur á Gusteau's, hungraður í meira.
Þetta var frábært kvöld. Hamingjuríkasta kvöld lífs míns.
Óútreiknanleiki lífsins er það eina fyrirsjáanlega.
LOKAÐ
VEGNA BROTA Á HEILBRIGÐISLÖGUM
Við urðum að sleppa Skinner og heilbrigðisfulltrúanum,
og auðvitað sviku þeir okkur eins og rottur.
Maturinn skipti ekki máli.
Þegar það spurðist út að rottur væru í eldhúsinu,
var veitingahúsinu strax lokað
og Ego missti starfið og orðsporið.
En ekki vorkenna honum.
Hann fjárfesti í litlu fyrirtæki og gengur vel.
- Hann virðist afar ánægður. - Hvernig veistu það?
Verð að fara. Kvöldverðarösin.
Þú veist hvernig hann vill hafa það.
Takk, litli kokkur.
Get ég freistað þín með eftirrétti í kvöld?
- Geturðu það ekki alltaf? - Hvað má bjóða þér?
Komdu mér á óvart.
Get ég freistað þín með eftirrétti í kvöld?
Trúið mér, þessi saga batnar þegar ég segi hana.
Áfram nú. Komdu með mat hingað, við erum glorsoltnir!